8 godzin na dobę - to nowa norma czasu pracy dla pracownika niepełnosprawnego od 1 stycznia 2012 r.
Od 1 stycznia 2012 r. czas pracy osoby niepełnosprawnej - niezależnie od stopnia niepełnosprawności - nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo.
Do końca 2011 r. zasadą było, że czas pracy osoby z lekkim stopniem niepełnosprawności nie mógł przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Natomiast czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie mógł przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.
Norma podstawowa to 8 godz. dziennie i 40 godz. tygodniowo
Od 1 stycznia 2012 r. czas pracy osoby niepełnosprawnej (niezależnie od stopnia niepełnosprawności) nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin tygodniowo. Tylko w przypadku gdy lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną wyda w odniesieniu do takiej osoby zaświadczenie o celowości stosowania skróconej normy czasu pracy, czas pracy osoby niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności nie będzie mógł przekraczać 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo.
Koszty badań ponosi pracodawca.
Norma skrócona - tylko po przedstawieniu zaświadczenia od lekarza profilaktyka
Obniżone normy czasu pracy dla pracownika niepełnosprawnego mogą być stosowane od dnia przedstawienia pracodawcy zaświadczenia o celowości stosowania skróconego czasu pracy (do nie więcej niż 7 godzin na dobę i 35 godzin tygodniowo).
Orzeczenie o zasadności obniżenia wymiaru czasu pracy dla pracownika niepełnosprawnego powinien wystawić lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad osobą niepełnosprawną.
O zaświadczenie powinien poprosić pracownik?
Nowe przepisy nie określają trybu wydania przedmiotowego zaświadczenia. Uzyskanie zaświadczenia będzie leżeć w interesie pracownika, więc teoretycznie to właśnie pracownik powinien zwrócić się do jednego z wyżej wymienionych lekarzy o wydanie odpowiedniego zaświadczenia. W praktyce, mając na uwadze, że koszty badań poprzedzających wydanie zaświadczenia będą obciążać pracodawcę, należałoby przyjąć, że pracodawca powinien uczestniczyć w procesie uzyskania tego dokumentu, kierując pracownika, który zwróci się do niego z odpowiednim wnioskiem, na badania do lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami. Wystawione przez pracodawcę skierowanie powinno przede wszystkim wskazywać stanowisko pracy, na którym ma świadczyć lub świadczy pracę pracownik niepełnosprawny, oraz określać cel badania - a więc zasadność stosowania skróconej normy czasu pracy w przypadku konkretnego pracownika.
Podstawa prawna:- art. 15 ust. 1, ust. 2 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721),
- art. 1 pkt 4 ustawy z 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 226, poz. 1475).
Autor: Katarzyna Pietruszyńska