Prawo pracy - Personel od A do Z

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 50 Kodeksu pracy w razie wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu tych umów, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie. Jednak w przypadku wypowiedzenia umowy o pracę z naruszeniem przepisów prawa pracownicy w okresie ciąży lub urlopu macierzyńskiego albo pracownikowi ojcu wychowującemu dziecko w okresie korzystania z urlopu macierzyńskiego sąd może ponadto orzec o bezskuteczności dokonanego wypowiedzenia lub przywróceniu do pracy na poprzednich warunkach - jeśli umowa o pracę uległa już rozwiązaniu.

Dnia 12 lipca 2010 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł (sygn. akt: P 4/10), że wyłączenie z kręgu osób uprawnionych do ubiegania się o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach w razie niezgodnego z przepisami wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony działaczy związkowych jest niezgodne z Konstytucją RP.

Przygotowany przez Senat projekt nowelizacji Kodeksu pracy ma stanowić wykonanie ubiegłorocznego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z założeniami o uznanie wypowiedzenia za bezskuteczne lub przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach lub odszkodowanie w razie wypowiedzenia umowy na czas określony z naruszeniem przepisów prawa będą mogli ubiegać się, oprócz pracowników już wskazanych w art. 50 § 5 Kodeksu pracy, także pracownicy podlegający ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem umowy o pracę na podstawie przepisów ustawy o związkach zawodowych.

Tym samym sytuacja prawna powyższych osób w zakresie roszczeń z tytułu niezgodnego z przepisami wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony lub na czas wykonywania określonej pracy zostanie zrównana z ochroną pracownic w ciąży i pracowników na urlopie macierzyńskim

Mimo że rozstrzygnięcie TK odnosiło się tylko do wypowiedzenia stosunku pracy pracownikowi, o którym mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o związkach zawodowych (tj. imiennie wskazanemu uchwałą zarządu jego członkowi lub innemu pracownikowi będącemu członkiem danej zakładowej organizacji związkowej, upoważnionym do reprezentowania tej organizacji wobec pracodawcy albo organu lub osoby dokonującej za pracodawcę czynności w sprawach z zakresu prawa pracy), to nowelizacja ma objąć także innych pracowników zatrudnionych na czas określony, zaangażowanych w działalność związkową, którym na podstawie przepisów ustawy o związkach zawodowych została przyznana ochrona przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy (zgodnie z art. 32 ust. 3, 4 oraz 6, 7 i 9 ustawy o związkach zawodowych).

Jak wynika z uzasadnienia senackiego projektu - „odmienne traktowanie wymienionych grup nie znajdowałoby należytego usprawiedliwienia. Podobnie ma się też rzecz z tymi związkowcami, którzy zatrudnieni są nie na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony, lecz na podstawie innego rodzaju kontraktu terminowego, tzn. umowy o pracę zawartej na czas wykonywania określonej pracy. Projekt dostosowujący system prawa do wskazań zawartych w wyroku Trybunału Konstytucyjnego winien więc uwzględniać również pracowników należących do tej drugiej kategorii”.

Takiemu rozwiązaniu sprzeciwiają się Pracodawcy RP, których zdaniem „wszelkie próby zrównania standardu ochrony terminowej umowy o pracę z umową bezterminową są działaniami sprzecznymi z ustawowym celem różnicowania tych umów”. Pracodawcy RP podkreślają ponadto, że „istnieje uzasadnione ryzyko negatywnych zmian w Kodeksie pracy, poprzez możliwość zgłaszania nowych postulatów rozszerzenia katalogu podmiotów wskazanych w art. 50 Kodeksu pracy”.

Zgodnie z założeniami nowe przepisy mają wejść w życie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Źródło: www.pracodawcyrp.pl