Ustawa o racjonalizacji zatrudnienia w urzędach niekonstytucyjna?
Pracownicy administracji, przynajmniej na razie, mogą odetchnąć z ulgą. Gdy sprawa wejścia w życie nowych przepisów wydawała się już przesądzona, zainterweniował prezydent i… skierował ustawę o racjonalizacji zatrudnienia w państwowych jednostkach budżetowych i niektórych innych jednostkach sektora finansów publicznych w latach 2011-2013 do Trybunału Konstytucyjnego.
Cięcia etatów w urzędach miały zwiększyć efektywność i ograniczyć rozbudowane struktury
Ustawa o racjonalizacji zatrudnienia została ostatecznie przyjęta przez Sejm 16 grudnia 2010 r. Jej przepisy dotyczą osób zatrudnionych m.in.: w większości jednostek budżetowych, Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Narodowym Funduszu Zdrowia. Ustawa, w ramach racjonalizacji zatrudnienia, przewiduje zmniejszenie zatrudnienia pracowników w danej jednostce o co najmniej 10% liczby ich etatów.
Początkowo zakładano, że ustawa wejdzie w życie 1 stycznia 2011 r. Zgodnie z przepisami ustawy racjonalizacja zatrudnienia w urzędach miała zakończyć się 1 stycznia 2012 r., a do 31 grudnia 2013 r. kierownicy jednostek mieli utrzymać stan zatrudnienia osiągnięty w wyniku racjonalizacji.
Ustawie, na wniosek prezydenta, przyjrzy się Trybunał Konstytucyjny
Prezydent długo zwlekał z decyzją o podpisaniu ustawy, a w końcu skierował ją do Trybunału Konstytucyjnego, zarzucając, że może naruszać „zasadę państwa prawnego, a w szczególności zasadę bezpieczeństwa prawnego i wywodzoną z niej zasadę ochrony praw nabytych”.
Wątpliwości prezydenta budzą również zapisy ustawy dotyczące zwalniania członków korpusu służby cywilnej i zmiany istotnych warunków ich zatrudnienia, co może być sprzeczne z koniecznością zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego, a także politycznie neutralnego wykonywania zadań państwa poprzez korpus służby cywilnej.
Dodatkowo prezydent ma zastrzeżenia do ustawowego upoważnienia Prezesa Rady Ministrów do dyskrecjonalnego uznania, który z podmiotów (państwowych jednostek budżetowych i innych jednostkach sektora finansów publicznych) podlega przepisom ustawy.
